Μπαλωθιές και Βεγγαλικά: Όπου το «Έθιμο» συναντά το παράλογο

βροντάδο
βροντάδο

  Πέρασε και το φετινό Πάσχα, σουβλίσαμε, ήπιαμε, φάγαμε και γλεντήσαμε. Κάποιοι από εμάς. Γιατί, δυστυχώς, κάποιοι άλλοι συνάνθρωποι μας πέρασαν την Κυριακή τους σε εντατικές και νεκροταφεία.

Αναρωτιέμαι πότε θα σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα προερχόμενα από αυτήν την τόσο ηλίθια και άδικη συνάμα αιτία.

Δεν κρίνεται σκόπιμο να αναλυθεί εδώ το νομικό πλαίσιο της οπλοκατοχής και της οπλοχρησίας. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ολόκληρη η Κρήτη είναι ένα ατέλειωτο οπλοστάσιο. Είναι πασιφανές ότι οι ετήσιοι  εορτασμοί στη Χίο θυμίζουν Βαγδάτη, Αφγανιστάν, Βιετνάμ και πολλά αντίστοιχα «θέατρα» επιχειρήσεων.

Σκέφτομαι και λυπάμαι ειλικρινά την άτυχη Αμερικανίδα που ήρθε για διακοπές στη μαγική Σαντορίνη μας και… η δόση μαγείας γι’ αυτήν ήταν μάλλον υπερβολική.  Πλήγμα και για τον τουρισμό μας…

Η πολιτεία; Δεν έχει ασχοληθεί με το ζήτημα διαχρονικά. Μήπως είναι καιρός; Δεν χρειάζονται ούτε χρήματα, ούτε νομοθετικές μεταβολές ιδιαίτερες. Μόνο βούληση, εποπτεία και εγρήγορση.

Χρόνια πολλά και του χρόνου αναίμακτα!