Υπόθεση: Κατσουράνης

κατσουράνης2
κατσουράνης2

Το κεφάλαιο «Μουντιάλ της Βραζιλίας» έκλεισε για την Ελλάδα το βράδυ της Κυριακής, με έναν τρόπο που αφήνει πικρή γεύση σε όλους μας. Το «ευχαριστώ» αξίζει στους Έλληνες διεθνείς για την προσπάθεια τους και τη χαρά που μας έδωσαν στο παιχνίδι με την Ακτή Ελεφαντοστού, ωστόσο η αλήθεια είναι πως έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς με τους Κοσταρικανούς, η Εθνική έχασε μέσα απ’ τα χέρια της τη νίκη και ταυτόχρονα μια ιστορική ευκαιρία να φτάσει στα προημιτελικά ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Αν μία μέρα πριν την έναρξη του Μουντιάλ πήγαινε κάποιος στο μέσο Έλληνα φίλαθλο και του έλεγε να υπογράψει συμφωνία ότι η Εθνική θα προκριθεί από τους ομίλους και θα φτάσει να παίζει την πρόκριση της στα προημιτελικά του Μουντιάλ στη διαδικασία των πέναλτι, είναι βέβαιο πως εκείνος θα υπέγραφε και με τα δύο χέρια.

Όμως έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, με αριθμητικό πλεονέκτημα για σχεδόν μια ώρα, έχοντας απέναντι μια ομάδα με φανέλα ιδίων «κυβικών» με εμάς, το γεγονός πως δεν καταφέραμε να βάλουμε ένα δεύτερο γκολ και να πάρουμε το εισιτήριο για τους «8», δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί αποτυχία.

Από είδωλο… κυνηγημένος

Τώρα που σιγά-σιγά το μυαλό ξαναμπαίνει στη θέση του μετά την αγωνία, τους πανηγυρισμούς, τα δυνατά καρδιοχτύπια, τη χαρά και την απογοήτευση, ήρθε η ώρα να δούμε με ψυχρό πια μάτι τι ακριβώς συνέβη στην υπόθεση που απασχόλησε όσο τίποτα τις τελευταίες μέρες την Εθνική ομάδα.

Πρωταγωνιστής ο Κώστας Κατσουράνης. Ένας ποδοσφαιριστής 35 Μαΐων πλέον, που μετρά 114 συμμετοχές με το εθνόσημο, που έχει αγωνιστεί επί σειρά ετών στους κορυφαίους ελληνικούς συλλόγους, που έχει στο ενεργητικό του μια πετυχημένη θητεία στο εξωτερικό με τη φανέλα της Μπενφίκα και φυσικά, που έχει στεφθεί Πρωταθλητής Ευρώπης το 2004 στο έπος της Πορτογαλίας, όντας μάλιστα βασικότατο στέλεχος εκείνης της ομάδας.

Ξαφνικά λοιπόν, αυτός ο ποδοσφαιριστής μετατράπηκε σε προσωποποίηση του διαβόλου, έγινε η πηγή όλων των δεινών για την Εθνική και οδήγησε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους να ζητούν μέσω… facebook από τον Φερνάντο Σάντος, να τον αφήσει εκτός ενδεκάδας στο παιχνίδι με την Κόστα Ρίκα. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι εύλογο: Γιατί;

Γιατί απλούστατα ο Κατσουράνης ποτέ, ΜΑ ΠΟΤΕ, δεν έγινε ο αγαπημένος της εξέδρας. Καμίας εξέδρας. Ποτέ δεν έγλυψε φιλάθλους, ποτέ δε θέλησε να γίνει αρεστός. Ήταν σχεδόν… εκνευριστική η προσήλωση του στο παιχνίδι, στην καριέρα του, στη δουλειά του. Ποτέ δεν έγινε ΑΕΚάρας, Παναθηναϊκάρας ή ΠΑΟΚάρας. Και ο καθένας έχει το λόγο του να μην τον γουστάρει.

Η οπτική γωνία των οπαδών

Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού είναι λίγο-πολύ λογικό να μην τον έχουν στην καρδιά τους, αφού αγωνίστηκε σε όλους τους μεγάλους αντιπάλους των Πειραιωτών. Με τους υπόλοιπους όμως τι συμβαίνει;

Οι ΑΕΚτζήδες στην πλειοψηφία τους δεν του συγχώρεσαν ποτέ ότι πήγε στον Παναθηναϊκό και ειδικά ότι πανηγύρισε -έστω και χλιαρά- γκολ εναντίον της ομάδας τους, τη στιγμή που ο Λυμπερόπουλος με θητεία πολλών ετών στην ΑΕΚ, ποτέ δε διανοήθηκε να πανηγυρίσει γκολ απέναντι στον Παναθηναϊκό (κάτι που φυσικά εκτιμήθηκε από τους φιλάθλους των «πρασίνων»).

Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού πάντα τον θεωρούσαν κάτι σαν… γενίτσαρο. Ποτέ δεν «κόλλησε» με το σύλλογο, ποτέ δεν έγινε κομμάτι του, ακόμη κι αν φόρεσε για μια περίοδο το περιβραχιόνιο. Ίσως να έπαιξε ρόλο και το γεγονός πως ενώ αγωνιζόταν με το τριφύλλι στο στήθος, ομολόγησε σε συνέντευξη πως αισθάνεται ΑΕΚτζής.

Όσο για τους ΠΑΟΚτζήδες… μη ρωτάτε πολλά. Εδώ «κράζουν» τον Σαλπιγγίδη, στον Κατσουράνη θα κολλούσαν;

Το στυλ, η «γλώσσα» και… η κόκκινη

Και φυσικά -για να τα λέμε όλα- φταίνε και δύο-τρια πραγματάκια ακόμα. Πρώτον, το αγωνιστικό στυλ του. Ο Κατσουράνης καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του έπαιζε πρώτα με το μυαλό του, ακολούθως με την τεχνική του κατάρτιση και μετά με όλα τα υπόλοιπα.

Με άλλα λόγια, η αυτοθυσία ποτέ δεν ήταν στο ρεπερτόριο του. Και αυτό μην το υποτιμάτε καθόλου ως χαρακτηριστικό που επηρεάζει την άποψη της μάζας. Γεωργέας, Πάντος και πολλοί ακόμα έχτισαν καριέρες και δημιούργησαν πολλές συμπάθειες, απλά και μόνο επειδή έδειχναν έμπρακτα πως έπαιζαν πάνω από τις δυνατότητες τους, δίνοντας τα πάντα για την ομάδα.

Και κάτι ακόμα, για το οποίο φταίει αποκλειστικά ο ίδιος: Έχει μεγάλη γλώσσα μέσα στο γήπεδο. Όσο τα χρόνια περνούσαν, τόσο περισσότερο «μπινελίκωνε» τους συμπαίκτες του μέσα στον αγωνιστικό χώρο, κάτι που του δημιούργησε πολλά προβλήματα κυρίως στη θητεία του στον Παναθηναϊκό. Και βέβαια, το γεγονός αυτό μόνο απαρατήρητο δεν πέρασε στο φίλαθλο κοινό.

Μέσα σε όλα, βάλτε και την παντελώς βλακώδη ενέργεια του στο ματς με την Ιαπωνία, που έφερε και την αποβολή. Ενέργεια ανεπίτρεπτη για την εμπειρία του, ειδικά αν λάβει κανείς υπ’ όψιν και την κρισιμότητα της εν λόγω αναμέτρησης.

Περί αγωνιστικής αξίας

Αυτές, λοιπόν, είναι οι αιτίες για τις οποίες φτιάχτηκε αυτό το γκρουπάκι στο facebook εναντίον του Κατσουράνη. Και μην πεταχτεί κανείς να πει πως η ποδοσφαιρική του αξία ήταν η πραγματική αιτία, γιατί ο ισχυρισμός αυτός είναι για γέλια.

Ο Κατσουράνης, είτε αρέσει αυτό σε μερικούς είτε όχι, είναι μακράν του δεύτερου ο πιο ολοκληρωμένος Έλληνας ποδοσφαιριστής της τελευταίας εικοσαετίας. Στο peak του ήταν άριστος αμυντικά, είχε την κάθετη κίνηση, είχε εξαιρετικές μεταβιβάσεις, κάλυπτε άπειρα μέτρα στο γήπεδο, ήξερε όσο λίγοι την τέχνη του man to man, πατούσε και τις δύο περιοχές, ήταν εξαιρετικός στο ψηλό παιχνίδι, ενώ ήταν και από τα χαφ που είχαν το γκολ.

Θα μου πείτε, έχει καμιά σχέση ο Κατσουράνης που μας περιγράφεις, με το σημερινό Κατσουράνη; Προφανώς και δεν έχει. Όμως ακόμα και ο Κατσουράνης του 2014, είχε να δώσει πολλά σε αυτή την Εθνική. Με αμιγώς ποδοσφαιρικά κριτήρια, είχε να δώσει πολλά περισσότερα από άλλους, νεώτερους και με λιγότερα… dislikes στα social media.

Η ταχύτητα μπορεί πια να του λείπει, κι αυτό να κάνει μπαμ από χιλιόμετρα, ωστόσο ακόμα και παίκτες επιπέδου Πίρλο ή Τσάμπι Αλόνσο, που παίζουν στην ίδια θέση με τον Κατσουράνη και -τηρουμένων πάντα των αναλογιών- έχουν αντίστοιχο ρόλο στις ομάδες τους, δεν στηρίζονται στην ταχύτητα τους.

Υπάρχουν αμυντικά χαφ που παίζουν τη θέση σαν… σκυλιά, υπάρχουν όμως και αυτά που ως βασικό ρόλο έχουν να κάνουν το παιχνίδι από χαμηλά, διαδραματίζοντας ρόλο playmaker μπροστά από την άμυνα· είναι οι επονομαζόμενοι regista.

Δεν είναι απαραίτητο, βέβαια, όλες οι ομάδες να χρησιμοποιούν regista, ωστόσο ο μοναδικός που είχε τέτοια χαρακτηριστικά από τους 23 της ελληνικής αποστολής ήταν ο Κατσουράνης. Και σε μια ομάδα που δυσκολευόταν ιδιαίτερα να κυκλοφορήσει την μπάλα και να δημιουργήσει ευκαιρίες απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, ορισμένα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Κατσουράνη ήταν όχι απλά χρήσιμα, αλλά απαραίτητα. Κάτι άλλωστε που φάνηκε και στο διάστημα που αγωνίστηκε κόντρα στην Κόστα Ρίκα.

Αυτά, λοιπόν, για τον ποδοσφαιριστή Κώστα Κατσουράνη· η πορεία, η ποδοσφαιρική αξία και τα κατορθώματα του οποίου δε σβήνουν όχι με 100 χιλιάδες, αλλά ούτε με 10 εκατομμύρια dislike από τους… προπονητές του facebook.