El Comandante Karl Langerfeld

Αμέσως μετά την επίδειξη του Οίκου στην Σεούλ το 2016, ο Karl Langerfeld έτυχε να αναφέρει στον διευθύνων μόδας Bruno Pavlovsky, ότι απομένει η Αβάνα ως το πλέον ιδανικό μέρος για την επόμενη παρουσίαση της Chanel. Βεβαίως τότε, το εμπορικό εμπάργκο των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ακόμα σε ισχύ, και ο Barack Obama δεν είχε ακόμα φωτογραφηθεί υπό το βλέμμα του Che Guevara. Τώρα ισχυρίζεται ότι τότε απλά αστειευόταν. Αλλά δώδεκα μήνες μετά, η λεωφόρος El Paseo del Prado μετατράπηκε σε πασαρέλα. Και την περασμένη Τρίτη, ο Karl Langerfeld έγραψε ιστορία, μέσα από την… αντίθεση.

Η Κούβα είναι πολύ φτωχή, η Chanel όχι. Η Κούβα μόλις επανέρχεται από μέθη του κομμουνιστικού ονείρου του Fidel Castro, η Chanel επωφελείται εδώ και χρόνια από διαφορετικά όνειρα, αυτά που ο Karl Langerfeld υλοποιεί από το 1983, ως υπεύθυνος δημιουργικού Πίσω του βέβαια βρίσκεται ένας τεράστιος γαλλικός Οίκος και μια επιχείρηση με κεφάλαιο δισεκατομμυρίων. Ωστόσο οι δύο άντρες έχουν κάτι κοινό, εκτός από το γεγονός ότι διανύουν την όγδοη δεκαετία τους. Μοιράζονται την ικανότητα να ονειρεύονται έναν κόσμο και να τον κάνουν πράξη. Η ικανότητά τους αυτή, τους έκανε αυτό που οι δυο τους είναι σήμερα: Castro ο Comandante, Karl ο Kaiser.

Όταν το αμερικανικό προεδρικό αεροπλάνο, το κινηματογραφικά γνωστό Air Force One, προσγειώθηκε στην Αβάνα τον περασμένο Μάρτιο, ήταν δύο ημέρες έπειτα από εκείνο του προέδρου της Βενεζουέλας Nicolas Maduro και σχεδόν έναν αιώνα μετά την τελευταία επίσκεψη εν ενεργεία Αμερικανού προέδρου. Αδιαμφισβήτητα ο Obama γύρισε μια σελίδα στην Ιστορία των ΗΠΑ και έριξε το τελευταίο τείχος της Λατινικής Αμερικής.

«Τα πράγματα στην Κούβα δεν θα αλλάξουν εν μια νυκτί», δήλωσε τότε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ. Οι σκιές από το παρελθόν μιας Επανάστασης, άλλωστε, δεν σβήνουν με μία επίσκεψη.

Και είναι αυτές οι σκιές του παρελθόντος της, που προκάλεσαν τον Karl Langerfeld, περισσότερο από τις πραγματικότητες τις σύγχρονης Αβάνας. Η αποικιακή της αρχιτεκτονική, τα ξεθωριασμένα χρώματα των παλιών της κτιρίων, τα μεγάλα αμερικανικά αυτοκίνητα της δεκαετίας του 50 στους δρόμους της, αποτέλεσαν το ιδανικό φόντο για μια ριζοσπαστική επίδειξη. Και ήταν όλα πραγματικά, όχι έμπνευση κάποιου σκηνογράφου. Από την παλέτα των χρωμάτων έως την μουσική που θύμιζε τους ρυθμούς του Club Tropicana.

Η Stelle Tennant άνοιξε το show φορώντας ένα boxy μαύρο σακάκι, λευκό πουκάμισο και ριγέ παντελόνι. Τα παπούτσια ήταν statement για το show, τύπου Oxford. Και τα καπέλα τύπου Panama. Για να θυμίζουν την προεπαναστατική Αβάνα και να ταιριάζουν με τα δυτικά στερεότυπα για την περιοχή. Η Αβάνα της επανάστασης, με τους μπερέδες και το πράσινο του στρατού, δεν υπήρχε πουθενά. Θα ήταν υπερβολή.

Φυσικά και δεν έλειψαν οι κριτικές για την χρησιμότητα μιας τέτοιας επίδειξης για ανθρώπους με ετήσιο μισθό που μετά βίας θα κάλυπτε ένα από τα μπλουζάκια του Οίκου. Όμως λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να ονειρεύονται όπως ο Karl. Και να ζουν στην εποχή τους, σχεδιάζοντας την επόμενη.

Λίγο καιρό πριν ήταν οι Rolling Stones με την συναυλία τους. Μετά το επιβλητικό αμερικανικό κρουαζιερόπλοιο στο λιμάνι της Αβάνας. Ο ρυθμός της αλλαγής θα αποσταθεροποιήσει την Αβάνα, που φαίνεται να αιωρείται στο μεταίχμιο μιας εποχής που πέρασε και μιας που ακόμα δεν ήρθε. «Η αλλαγή θα γίνει. Για το πότε, δεν μπορώ να είμαι απόλυτα βέβαιος» είπε ο Obama τότε. Η αλλαγή σηματοδοτείται με ιστορικές επισκέψεις, όπως αυτή του Obama, μετουσιώνεται όμως στην πραγματικότητα που γνωρίζουμε, μετά από γεγονότα όπως αυτή η επίδειξη.

Τα ρούχα αυτά καθαυτά δεν είχαν πολιτικούς συμβολισμούς. Ήταν όμως ολόκληρη η διοργάνωση ένας συμβολισμός. Αυτός της αλλαγής και της μετάβασης σε μια νέα δυτική εποχή, με άρωμα πραγματικής Ελευθερίας. Ο Karl Langerfeld δεν έφερε την αλλαγή στην Αβάνα «εν μια νυκτί», φρόντισε όμως να γράψει το δικό του κομμάτι της ιστορίας. Επέλεξε για το ανδρικό κομμάτι της επίδειξης τον 19χρονο εγγονό του Fidel, Antonio Castro, ο οποίος έχει ένα όνειρο διαφορετικό από του παππού του. Να κάνει μια καριέρα στο modeling. Και ίσως τελικά αυτό να ήταν το ισχυρότερο statement της βραδιάς. Και προφανώς, δεν έγινε τυχαία.