Κάτι φαίνεται να αλλάζει στον πολιτιστικό χάρτη της Αθήνας

σιλο πειραια2
σιλο πειραια2

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή βρεθεί μπροστά από ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο. Μια αρχοντική κατοικία που οι κληρονόμοι άφησαν να ερημώσει ή ακόμα και μπροστά από ένα παλιό εργοστάσιο που άλλοτε έσφυζε από ζωή. Κτήρια που πλέον στέκονται εκεί για να μας θυμίζουν κάτι από το παρελθόν μιας άλλης εποχής.

Η μοίρα όμως φαίνεται πως αλλάζει για πολλά από αυτά τα κτήρια. Παλιά, μισογκρεμισμένα και εγκαταλειμμένα με το χρόνο παίρνουν παράταση ζωής. Ανακατασκευάζονται, συντηρούνται και αποκτούν εν τέλει μια εντελώς νέα χρήση από αυτή για την οποία κατασκευάστηκαν αρκετά χρόνια πριν.

Δύο από αυτά, ο σιδηροδρομικός σταθμός Πελοποννήσου στο κέντρο της Αθήνας και ο διαμετακομιστικός σταθμός αποθήκευσης σιτηρών (ΣΙΛΟ) στον Πειραιά θα επαναλειτουργήσουν έχοντας όμως ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο.

Δυο χώροι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους ,τόσο στην αρχιτεκτονική όσο και στην αρχική τους χρήση, που όμως πλέον θα αποκτήσουν μια αναπάντεχη σύνδεση. Και τα δυο κτήρια θα μετατραπούν σε μουσεία στα πλαίσια της επάχρησης παλιών κτηρίων στη  μουσειακή αρχιτεκτονική (βλ. ΕΜΣΤ στον ελληνικό χώρο αλλά και την Tate Modern στη βρετανική πρωτεύουσα) . Ο μεν  σιδηροδρομικός σταθμός σε Σιδηροδρομικό μουσείο οι δε αποθήκες σιτηρών σε μουσείο ενάλιων αρχαιοτήτων.

στθ πελ2

 Το Σιδηροδρομικό μουσείο  θα στεγαστεί στο επιβλητικό κτήριο του παλιού επιβατικού σταθμού  που χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης το 1985.  Ένα ιστορικό κτήριο, που ακόμα νομίζεις ότι θα ακούσεις τις φωνές των επιβατών καθώς έπαψε να λειτουργεί μόλις 9 χρόνια πριν,  και που οι απαρχές του βρίσκονται στα 1884 με  τις τελικές αρχιτεκτονικές προσθήκες να κάνει  ο  Ερνέστο Τσίλερ στα 1912-1913. Ένα διώροφο κτήριο,  εξαιρετικό δείγμα σιδηροδρομικής αρχιτεκτονικής που συνδυάζει τις αρχές του νεοκλασικισμού με στοιχεία Αρ Νουβό ενώ στο πίσω μέρος του  βρίσκεται η επιμήκης αποβάθρα. Ο χρόνος φαίνεται πως έχει παγώσει στο εσωτερικό του.  Ακόμα μπορεί κανείς να διακρίνει διακοσμητικά στοιχεία του 19ου αιώνα, το ξύλινο ρολόι, τους πολυελαίους και πλήθος άλλων στοιχείων που ακόμα και σήμερα, χρόνια μετά την εγκατάλειψή του, παραμένουν εκεί θυμίζοντας το παρελθόν . Στο νέο μουσειακό χώρο που δεν θα αλλάξει ριζικά στη μορφή , θα λειτουργεί πλέον εκθεσιακός χώρος, πωλητήριο και θα κατασκευαστεί νέο στέγαστρο σε προέκταση του παλαιού.

Το νέο μουσείο ενάλιων αρχαιοτήτων (αντικείμενα που βρέθηκαν στη θάλασσα ) θα στεγαστεί στο βιομηχανικό κτήριο της δεκαετίας του ’30 στην περιοχή του Πειραιά που μέχρι προσφάτως χρησιμοποιούνταν ως χώρος αποθήκευσης σιτηρών. Το κτήριο με την μετατροπή του σε μουσείο για τις ενάλιες αρχαιότητες θα ανακατασκευαστεί πλήρως εσωτερικά και εξωτερικά (θα θυμίζει πλοίο) ώστε να μετατραπεί σε ένα σύγχρονο μουσείο ισάξιο των μεγαλύτερων  παγκοσμίως. Στόχος δεν είναι μόνο η δημιουργία ενός ακόμα μουσείου αλλά η γενικότερη ανάπλαση του χώρου  ώστε να μετατραπεί σε ένα δημόσιο χώρο αναψυχής και πολιτισμού για τους κατοίκους της περιοχής αλλά και της Αττικής.

Να αποτελέσουν τοπόσημα για την περιοχή τους, να γίνουν πόλος έλξης τουριστών και να δώσουν ποιότητα σε δημόσιους χώρους

Τα δυο νέα μουσεία που σύντομα θα ανοίξουν τις πύλες τους για το κοινό αποτελούν κομμάτι μιας εξαιρετικής προσπάθειας ώστε να αναδειχθούν παλιά κτήρια που σήμερα παρακμάζουν. Να αποτελέσουν τοπόσημα για την περιοχή τους, να γίνουν πόλος έλξης τουριστών και να δώσουν ποιότητα σε δημόσιους χώρους. Εν τέλει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μια κατεύθυνση όπου δημόσια κτήρια που πλέον τελούν υπό αχρηστία, αντί να κατεδαφίζονται ή να αφήνονται στη μοίρα τους μπορούν να δώσουν νέα πνοή στην περιοχή αλλά και ώθηση στον πολιτισμό και στον τουρισμό τα χώρας.