Μείωση προστίμων, ξανά μακριά από την ουσία

newego_large_t_1101_55044868
Motorbike AccidentMotorbike Accident

Ετοιμάζεται μείωση των προστίμων για παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. έως και 50% με εξαίρεση μόνο τις πιο επικίνδυνες. Οι απόψεις διίστανται, άλλοι κρίνουν την απόφαση σωστή, άλλοι λανθασμένη κι επικίνδυνη, σίγουρα πάντως είναι μακριά από το στόχο μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων.
Παρά την κρίση, την αύξηση της τιμής των καυσίμων και φυσικά την αύξηση των προστίμων για όλες τις παραβάσεις που είχε θεσμοθετηθεί παλαιότερα ως ανασταλτικός παράγοντας για την οδική παραβατικότητα, εξακολουθούμε να θρηνούμε νεκρούς και να περιθάλπουμε τραυματίες οδηγούς και επιβάτες κάθε χρόνο. Μη εξαιρετέα είναι και η κατηγορία των μικροατυχημάτων από απροσεξία, χρήση κινητού ή άλλες αιτίες. Η αύξηση των προστίμων δεν απέδωσε όσο αναμενόταν, όπως εδώ που τα λέμε δεν αποδίδει ιδιαίτερα και η τοποθέτηση μακάβριων φωτογραφιών στα τσιγάρα.

Ο «κλασικός ο Ελληνάρας οδηγός» δεν πτοείται.

Η παραβατικότητα συνεχίζεται κι έτσι οι αρμόδιοι σκέφτηκαν ότι αφού σε κάθε περίπτωση ούτε κράνος φοράει, ούτε σε στοπ σταματάει, ούτε αποστάσεις κρατάει, ούτε τα όρια ταχύτητας σέβεται, τη ζώνη ασφαλείας τη δένει στο κάθισμα ή βάζει τον «σιγαστήρα» που σταματάει το μπιπ μπιπ του βομβητή, για να τρέχει με άνεση σαν το άλλο μπιπ μπιπ στο γνωστό καρτούν, ας τον διευκολύνουμε να πληρώνει ένα μικρότερο πρόστιμο, για να γεμίζει και το κρατικό ταμείο σε χαλεπούς καιρούς.

Εφόσον δηλαδή δεν μπορείς να σταματήσεις το φαινόμενο «Έλληνας οδηγός», δημιουργείς τις προϋποθέσεις ώστε από τον παραβάτη που δεν πληρώνει, να μεταβείς στον παραβάτη που πληρώνει ένα πιο προσιτό πρόστιμο; Έχει μια λογική, αν και πολύ μακριά από το στόχο μείωσης των ατυχημάτων.

Όμως αυτή η λογική πρέπει να συνδυαστεί με ουσιαστική αστυνόμευση, με φυσική παρουσία της Τροχαίας μέσα στις πόλεις και ηλεκτρονικές μεθόδους κάμερας καλύπτοντας όλο το φάσμα των παραβάσεων. Το πρόστιμο είτε είναι μεγάλο είτε μικρό, καθίσταται άχρηστο απουσία ελέγχου.

Δεν με βλέπει «μπάτσος», δεν έχει κάμερα, κάνω ό,τι γουστάρω… Θα μπορούσαμε να αλλάξουμε μυαλά σε ελάχιστο χρόνο αν κυκλοφορούσαν συμβατικά οχήματα της τροχαίας μέσα στις πόλεις και στις εθνικές οδούς και «έριχναν καμπάνες» σε κάθε επικίνδυνη παράβαση, δεδομένου ότι η ασφάλεια η δική μας και των γύρω μας δεν μας απασχολεί.

Η μείωση των προστίμων είναι ημίμετρο εισπρακτικής νοοτροπίας, που τελικά όμως ούτε έσοδα θα αποφέρει. Απεναντίας, θα απελευθερωθεί ο όποιος «φόβος» υπήρχε για το τσουχτερό πρόστιμο και θα ενθαρρυνθεί η παραβατικότητα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για περισσότερα τροχαία ατυχήματα.

Οπωσδήποτε όλα είναι θέμα νοοτροπίας, και αυτή προϊόν παιδείας. Πριν μερικά χρόνια σε συζήτηση περί προστίμων, κάποιος επέμενε ότι το κράτος δεν έχει δικαίωμα να του επιβάλλει πρόστιμα επειδή δε φοράει ζώνη ασφαλείας, καθώς είναι προσωπικό του θέμα το αν θέλει να προστατεύσει τη ζωή του. Καμία συμμετοχή στην κουβέντα η διάσταση οικογένεια, απώλεια ή αναπηρία, έξοδα προσωπικά και δημόσια, αποδυνάμωση ενεργού πληθυσμού. Αυτές οι νοοτροπίες, λιγότερο ή περισσότερο ακραίες, είναι υπαρκτές.

Στη νομοθετική διαδικασία η θέσπιση νόμων είναι εύκολη. Οι τρόποι εφαρμογής τους όμως, προϋποθέτουν να σκέφτεσαι σε ποιους απευθύνεσαι. Σε μια χώρα με κυκλοφοριακή παιδεία το άρθρο των ποινών θα υπήρχε διακοσμητικά στον Κ.Ο.Κ. για σπάνιες εξαιρέσεις. Από τη στιγμή που πάσχουμε σε αυτό, οι ποινές πρέπει να υπάρχουν, αλλά η «αυστηρότητα» να μην αναλώνεται αποκλειστικά σε ποσοτικά κριτήρια μικρών ή μεγάλων προστίμων, αλλά σε ποιοτικές παραμέτρους ελέγχου της παραβατικότητας. Αν δεν τηρώ τον ΚΟΚ για εμένα και τους γύρω μου, ας τον τηρώ υπό το φόβο του ελέγχου. Μένει ο έλεγχος να είναι υπαρκτός. Μόνο έτσι επιτυγχάνεται διπλά ο στόχος, να εισπράττονται μεν πρόστιμα από τους αμετανόητους, αλλά κυρίως να εμπεδώνεται ουσιαστικό αίσθημα ασφάλειας στις οδούς.

Όσο για το κόστος ενίσχυσης του ελέγχου με φυσική αστυνόμευση και τεχνικά μέσα, ας συγκριθεί με το ετήσιο δημόσιο κόστος των τροχαίων ατυχημάτων, από τη σπασμένη μπάρα ή το διαχωριστικό που πρέπει να αντικατασταθεί, μέχρι τη νοσηλεία και την αποκατάσταση ή την υποστήριξη προσωρινής ή μόνιμης αναπηρίας του τραυματία, πέραν των θανατηφόρων.

Αδιάφορα λοιπόν τα πρόστιμα, για ακόμα μία φορά μας λείπει η ουσία.