Ο «επαναστάτης» πρωθυπουργός μας

xasmourito_670_3551
xasmourito_670_3551

Επίσκεψη Ομπάμα λοιπόν στην Ελλάδα, με πολλές προσδοκίες για μείωση χρέους, ελληνοτουρκικά, λιτότητα και άλλα πολλά. Για μία ακόμα φορά όμως γελάσαμε όλοι μας με την «επιθεώρηση» την οποία προσφέρει αφιλοκερδώς η κυβέρνησή μας σε συναντήσεις κορυφής. Είδαμε λοιπόν πάλι έναν προωθυπουργό ο οποίος δεν ξέρει να στέκεται στην ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου, ακούσαμε τα αγγλικά του να θυμίζουν φύλαρχο από τον Αμαζόνιο, είδαμε το μυαλό του να βρίσκεται σε ένα «άλλο» παράλληλο σύμπαν εκτός πραγματικότητας, τα ελληνικά του να θυμίζουν Έλληνα μετανάστη του 60 στην Αστόρια. Το Twitter γέμισε εικόνες με ένα πρωθυπουργό χυμένο στην καρέκλα του ο οποίος χαιρετάει τον Ομπάμα όπως ένα πλουσιόπαιδο του Χόλυγουντ θα χαιρετούσε τον πρόεδρο μαύρης φοιτητικής αδελφότητας σε δρόμο του Μπρονξ.

Τι συνέβη λοιπόν; Είναι πράγματι τόσο ανίκανοι, δεν μπορούν να προσδώσουν το ελάχιστο επίπεδο κύρους το οποίο απαιτεί η περίσταση της επίσκεψης του αμερικανού προέδρου στην Ελλάδα;

Υπάρχει κάτι το οποίο παραβλέπουμε ίσως επειδή ακόμα δεν μπορούμε να το χωνέψουμε. Όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η επίσκεψη αυτή θα αλλάξει άρδην το σκηνικό της οικονομίας και τη θέση της χώρας ακόμα και ο τελευταίος μετακλητός γνωρίζει ότι δεν έχει καμία απολύτως ουσία. Η εκλογή του Τραμπ έχει ανατρέψει τελείως το σκηνικό (σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν είμαστε εμείς το κέντρο του κόσμου). Οι σχέσεις των ΗΠΑ με τη Ρωσία θα εξομαλυνθούν (άρα οι Ρώσοι δεν θα έχουν λόγο να παίζουν στην Ελλάδα), οι σχέσεις με την Τουρκία επίσης θα εξομαλυνθούν (οι Τούρκοι δεν θα θέλουν να βρεθούν ανάμεσα σε Η.Π.Α. και Ρώσους ενώ θα καταφέρουν να περιορίσουν και τους Κούρδους) ενώ… στο ΔΝΤ ο νέος εκπρόσωπος των Η.Π.Α. δεν νομίζω ότι θα διάκειται θετικά στη συμμετοχή του Ταμείου στα πακέτα διάσωσης της χώρας. Τόμπολα λοιπόν.

Άρα, υπάρχει η πιθανότητα ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας να επεδίωξε να υιοθετήσει μία στάση της επικοινωνιακής στρατηγικής του «ό,τι ναναι» προκειμένου να δείξει προς το εσωτερικό του κόμματος μία επαναστατική-αντισυμβατική στάση. Θυμηθείτε όταν είσαστε παιδιά και οι γονείς σας σας πηγαίνανε επίσκεψη σε μία θεία την οποία δεν πολυσυμπαθούσατε. Καθόσασταν σε μία γωνία, μουρμουρίζοντας καμπουριασμένοι ενώ κάθε φορά που η θεία σας φιλούσε στο μάγουλο, εσείς τρίβατε με δύναμη προκειμένου να φύγει η σφραγίδα από το κραγιόν. Παράλληλα, οι γονείς σας κρυφογελούσαν από μέσα τους… «μα τι γλυκό που είναι το παιδί» έλεγαν.

Όπως μπορεί λοιπόν να κάνει την επανάστασή του ο καθένας. Το θέμα όμως είναι ότι η θέση του πρωθυπουργού της χώρας είναι να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα της χώρας και όχι του κόμματος. Δε πα να διαδηλώνανε όλοι τους κάποτε επί Κλίντον ή Μπους. Το γεγονός ότι δεν θα αποκομίσουν κάτι από αυτή την επίσκεψη δεν σημαίνει ότι πρέπει να σώσουν τον εαυτό τους από όλες αυτές τις «υποχωρήσεις στο δρόμο προς το σοσιαλισμό».

Υ.Γ. Είχα αναφέρει σε ένα παλιότερο σχόλιο ότι τόσο με τον ανασχηματισμό όσο και με τη γενικότερη στάση της, η κυβέρνηση «έπαιξε» τον άσσο της Κλίντον με μια απόδοση 1,2 από όσο θυμάμαι τις τελευταίες αποδόσεις. Όσοι γνωρίζουν από στοίχημα ξέρουν ότι κανείς δεν παίζει τέτοιες αποδόσεις. Πόσο δε όταν παίζουν ολόκληρο το σπίτι τους και το μέλλον τους.