Ο φερετζές του πολιτικού μπρος – πίσω

Και εκεί που το σίριαλ του Λάκη Λαζόπουλου φαινόταν να είναι το τελευταίο που θα απασχολούσε το ευρωψηφοδέλτιο του Συ.Ριζ.Α., ήρθε η θέση του υποψηφίου από την μειονότητα της Θράκης να ανταγωνιστεί τον νέο κύκλο του Game of Thrones. Με μια λιτή ανακοίνωση, η μέχρι πρότινος υποψήφια Σουλεϊμάν Σαμπιχά αντικαταστάθηκε από τον Μεστάν Οσμάν Ουμίζ. Έτσι απλά, χωρίς καμία αιτιολογία. Η επιλογή αυτή, όπως και οι υπόλοιπες, θα κριθούν τελικά στην κάλπη. Ως τότε, όμως, ας μην μείνουμε απαθείς σε ορισμένα ζητήματα που ανακύπτουν από αυτή την ιστορία.

Πρώτον, πώς, τελικά, λαμβάνονται οι αποφάσεις στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Πριν από δύο μήνες, η Πολιτική Γραμματεία του Συ.Ριζ.Α. απέσυρε την υποψηφιότητα του κ. Καρυπίδη για την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την οποία είχε εγκρίνει η περιφερειακή επιτροπή του κόμματος. Αντίθετα, η αντικατάσταση της κ. Σαμπιχά αποφασίστηκε «σε κοινή συνεδρίαση των γραμματέων των Νομαρχιακών Επιτροπών και των βουλευτών της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.». Η έλλειψη σαφούς οργανογράμματος και ιεραρχίας είναι κατάδηλη. Σε συνδυασμό, δε, με τις παρεμβάσεις της Αριστερής Πλατφόρμας είναι πραγματικά απορίας άξιο ποιος έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην Κουμουνδούρου.

Δεύτερον, με ποια κριτήρια επιλέγει, τελικά, υποψηφίους ο Συ.Ριζ.Α.; Όταν η επικρατούσα διαρροή (γιατί επίσημή θέση δεν υπήρξε) χρεώνει στην κ. Σαμπιχά σχέσεις με την ακροδεξιά, δεν προκαλεί απορία πώς η εν λόγω κατάφερε να παρεισφρύσει στην λίστα του κόμματος «της αριστεράς και της προόδου» με αυτούς που καλούνται να την εκπροσωπήσουν στην Ευρώπη;

Και εκεί που το σίριαλ του Λάκη Λαζόπουλου φαινόταν να είναι το τελευταίο που θα απασχολούσε το ευρωψηφοδέλτιο του Συ.Ριζ.Α., ήρθε η θέση του υποψηφίου από την μειονότητα της Θράκης

Είναι άδικη μετά η θεωρία των δύο άκρων ή αυτή του αντιμνημονιακού χυλού; Αν αυτό δεν ισχύει, τότε γιατί αντικαταστάθηκε; Εδώ μάλλον η απάντηση είναι απλή: Βρέθηκε κάποιος με παραπάνω «κουκιά». Είναι κακό; Είμαι ο τελευταίος που θα το πει. Απλά αφενός δεν είναι ντροπή να το πεις και αφετέρου προσέχεις στην αρχή για να μην τρέχεις να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.

Τρίτον, ποια είναι, τελικά, η θέση του Συ.Ριζ.Α. για την μειονότητα της Θράκης; Κύριος (ή Αλλάχ) οίδε. Αν θεωρήσουμε θέση την τελευταία τοποθέτηση, τότε πιστεύει ότι η μειονότητα είναι «ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα» (sic!), όπως είπε ο υποψήφιος ευρωβουλευτής κ. Δημήτρης Χριστόπουλος. Αλλά τότε, γιατί επελέγη αρχικά η κ. Σαμπιχά; Προσοχή, δεν μιλάμε για μικρή απόκλιση, αλλά για διαμετρικά αντίθετες θέσεις. Επ’ ευκαιρία, θα είχε ενδιαφέρον να μας εξηγήσει ο κ. Χριστόπουλος τι είναι οι «επώδυνοι μειονοτικοί τοκετοί» και γιατί νομίζει ότι υφίστανται.

Για να είμαστε δίκαιοι, κανένα mainstream κόμμα δεν αντιμετώπισε την μειονότητα της Θράκης με ορθολογισμό επιλέγονταν υποψήφιοι με μόνο κριτήριο τις καθοδηγούμενες ψήφους που κουβαλούσαν πίσω τους και τίποτα παραπέρα. Οι διεθνείς συνθήκες μιλούν σαφώς για θρησκευτική μειονότητα. Δεν είναι μόνο λόγοι εθνικού συμφέροντος, αλλά και η ανθρωπογεωγραφία της περιοχής που καθιστούν αυτή την επιλογή, πέρα από χρηστική, και ορθή.

Χωρίς να έχω ειδικές γνώσεις, αλλά έχοντας ζήσει τέσσερα χρόνια στην Κομοτηνή ως φοιτητής, η γνώμη μου είναι ότι οι δύο κοινότητες ζουν ειρηνικά μεν, αλλά δεν συμβιώνουν εκτός από όσους ασχολούνται με το εμπόριο, τα υπόλοιπα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας αποφεύγουν τους χριστιανούς – εν πολλοίς και τούμπαλιν. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν ταιριάζει στην Θρακιώτικη κουλτούρα. Χρειάζονται πολλά περισσότερα από τις ξεπερασμένες ξεχωριστές θέσεις στις πανελλαδικές που, ελλείψει μορφωτικού υποβάθρου, είναι τελικά άχρηστες – γι’ αυτό και οι μειονοτικοί σπανίως τις αξιοποιούν.

Λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας λειτουργεί πολλές φορές σαν Πρόεδρος Δεκαπενταμελούς. Με όλο τον σεβασμό, στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές της Έκτης Τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ιάσμου θα τα είχε καταφέρει πολύ καλύτερα…