Ποιος θα δει την Παιδεία σοβαρά;

_
_

Από παιδιά ακούμε διαρκώς ότι η Παιδεία είναι ένα από τα πιο σημαντικά εφόδια που μπορεί κανείς να αποκτήσει στη ζωή του, πως μέσα από αυτή ο άνθρωπος διαμορφώνει τον τρόπο σκέψης του και αποκτά εφόδια για το μέλλον. Είναι λοιπόν πραγματικά δυσάρεστο το γεγονός πως μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία από την αρχαιότητα επηρέασε το ρου της ιστορίας και αποτέλεσε πηγή επιστημονικής και όχι μόνο γνώσης, να μην μπορεί να δημιουργήσει ένα αποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Ο χώρος της Παιδείας όπως και τόσοι άλλοι άλλωστε νευραλγικοί τομείς αντιμετωπίστηκε από τις ελληνικές κυβερνήσεις με έλλειψη σοβαρότητας. Η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν είχε ποτέ κάποιο στόχο ως προς το ποια εφόδια πρέπει να κερδίσει ο μαθητής μέχρι την αποφοίτηση του και τι άνθρωπος πρέπει να γίνει. Αν παρατηρήσει μάλιστα κανείς τις «μεταρρυθμίσεις» που γίνονται στην Παιδεία από τις εκάστοτε κυβερνήσεις θα παρατηρήσει ότι έχουν περισσότερο να κάνουν με το σύστημα εξέτασης και τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και όχι με το εκπαιδευτικό σύστημα και το επίπεδο της παρεχόμενης γνώσης και πληροφορίας.

Το γυμνάσιο και κυρίως το λύκειο έχουν χάσει το ρόλο τους ως προς τη διαμόρφωση και την παροχή γνώσης στο νέο και έχουν μετατραπεί σε ένα προπαρασκευαστικό στάδιο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τα μαθήματα είναι μάλιστα δύο ταχυτήτων: Από τη μία αυτά που υποχρεωτικά διαβάζει κανείς για να μπει στο Πανεπιστήμιο και από την άλλη τα .. άχρηστα. Αντί λοιπόν στο σχολείο να προάγεται η κριτική σκέψη μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία οι μαθητές επιδίδονται σε έναν πολυετή «αγώνα δρόμου» για να εισαχθούν σε κάποιο ΑΕΙ ή ΤΕΙ.

Οι τομές που πρέπει να γίνουν στην Παιδεία μας είναι ριζικές. Το υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί να συνεχίσει τα «μερεμέτια» για να διορθώσει ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα. Η αλλαγή βιβλίων (πολλές φορές με χειρότερα μάλιστα), η ανακατανομή των ωρών διδασκαλίας ανά μάθημα, η προσθήκη νέων αντικειμένων κτλ δε λύνουν ουσιαστικά το πρόβλημα. Πρέπει σε πρώτη φάση να αποφασίσει το υπουργείο ΤΙ θέλει να προσφέρει στους μαθητές μέσα από το σχολείο και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από διάλογο με εκπαιδευτικούς και καθηγητές οι οποίοι διδάσκουν και ξέρουν από πρώτο χέρι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος. Επιβάλλεται επίσης να αποσυνδεθεί άμεσα η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από το Λύκειο προκειμένου το τελευταίο να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στη διαπαιδαγώγηση του μαθητή.

Το σημαντικότερο όμως είναι το «νέο σχολείο» να οικοδομηθεί από ανθρώπους που έχουν διεθνή πείρα και γνωρίζουν πώς λειτουργούν τα επιτυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα χωρών του εξωτερικού. Δεν είναι ανάγκη να ανακαλύψουμε και πάλι τον τροχό. Είναι άλλωστε γνωστό το ρητό: “Good artists copy, great artists steal”. Χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία αλλά και οι Σκανδιναβικές χώρες βρίσκονται πρώτες στην κατάταξη όσον αφορά τα εκπαιδευτικά τους συστήματα. Ας «κλέψει» λοιπόν το ελληνικό κράτος ιδέες από τα κράτη αυτά. Έχουμε κατηγορηθεί συχνά σαν λαός ότι αντιγράφουμε τα αρνητικά των «ξένων». Ας κάνουμε λοιπόν μια αλλαγή παίρνοντας κάτι θετικό.

Η νέα κυβέρνηση έχει εξαγγείλει ήδη κάποιες αλλαγές σε σχέση με το εκπαιδευτικό σύστημα. Για την ώρα βέβαια οι εξαγγελίες αυτές αφορούν επουσιώδη ζητήματα όπως πχ η τράπεζα θεμάτων στην Α’ και Β΄ Λυκείου και δεν αφορούν τα σημαντικά και αληθινά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος. Ας ελπίσουμε ότι δε θα περιοριστούν στις «αλλαγές» αυτές και θα προσπαθήσουν μελλοντικά να μεταρρυθμίσουν στη σωστή κατεύθυνση.