Τεχνικό Επιμελητήριο και ΤΣΜΕΔΕ διώχνουν τους Μηχανικούς

Το ΤΣΜΕΔΕ, ο ασφαλιστικός φορέας των μηχανικών, κατέχει ίσως παγκόσμια πρωτοτυπία ανοησίας, καθώς ασφαλίζει ιδιότητα και όχι εργασία! Ένας νέος Μηχανικός αποφοιτώντας από το Πολυτεχνείο, προκειμένου να λάβει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και να αξιοποιήσει το πτυχίο του αναζητώντας εργασία στον κλάδο του, είναι υποχρεωμένος να εγγραφεί ταυτόχρονα στον ασφαλιστικό φορέα και να καταβάλλει εισφορές.

Η παρωδία λαμβάνει διαστάσεις τρέλας, καθώς η εισφορά ενός νέου μέλους ανέρχεται σε κάτι παραπάνω από 1000€/εξάμηνο και χρεώνεται, ανεξαρτήτως απασχόλησης και εισοδήματος, απλά επειδή κατέχουμε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος! Εισφορά που αν δεν καταβληθεί επιφέρει προσαυξήσεις και έως τώρα δε ρυθμιζόταν σε δόσεις ως ληξιπρόθεσμη, αν δεν καταβαλλόταν πλήρως η επόμενη. Οφειλές που όταν υπάγονται σε ρύθμιση, αρκεί μια ημέρα καθυστέρηση πληρωμής ώστε αυτή να ακυρωθεί συνολικά, κάτι που ισχύει και με τον πρόσφατο νόμο που ψηφίστηκε, για όλες τις οφειλές στο δημόσιο.

Τα παραπάνω είναι η κεντρική ιδέα της «τεχνοκρατικής» αντίληψης της διοίκησης του ΤΕΕ και του ΤΣΜΕΔΕ, είναι ο πυλώνας της πολιτικής τους απέναντι στους νέους συναδέλφους.

Παιδιά 25-26 ετών που οι γονείς τους μάτωσαν για να τα σπουδάσουν, παιδιά που κόπιασαν και απέδωσαν το μέγιστο επί 15-17 χρόνια στο σχολείο και το πανεπιστήμιο, κάποιοι έτσι γουστάρουν και τα βγάζουν στην αγορά εργασίας ήδη χρεωμένα!

Γιατί το κάνουν; Γιατί στη χώρα αυτή –αποδείχθηκε πριν 4 χρόνια με τις οριζόντιες, άκριτες περικοπές- είμαστε «ό,τι αρπάξει ο κ…. μας». Δεν μπορεί, κάποιος πατέρας, κάποιος θείος, κάποιος παππούς θα βοηθήσει. Έμμεσος φόρος στο οικογενειακό εισόδημα δηλαδή κι όποιος τον πληρώσει καλό είναι. Οι άλλοι ας περιμένουν ανασφάλιστοι, δεν τους κυνηγάει κανένας, απλά τα ραβασάκια φουσκώνουν κάθε εξάμηνο.
Όποιος μπορεί βέβαια, αν δεν έχει παππούδες, θείους κλπ, μπορεί να δουλέψει μαύρα, κανείς ποτέ δε θα ελέγξει πώς ένας νέος μηχανικός καταβάλλει ετησίως σχεδόν 2500€ στο ΤΣΜΕΔΕ χωρίς επίσημα εισοδήματα. Η μαύρη εργασία επικροτείται έμμεσα από το ΤΣΜΕΔΕ, με τις ευλογίες του Κράτους που γνωρίζει αλλά παραδοσιακά κοιμάται, κι αν ξυπνήσει θα κυνηγήσει τους Μηχανικούς, όχι την αιτία του προβλήματος.

Οι επιλογές ενός νέου Μηχανικού που επιλέγει να μείνει στην Ελλάδα περιορίζονται στο δίλημμα «εγγραφή ή όχι». Το να μη γραφτεί στο ΤΕΕ όμως, σημαίνει μη λήψη άδειας επαγγέλματος. Αν αναζητήσει κανείς όλες τις πρόσφατες προκηρύξεις θέσεων Μηχανικών σε ΔΕΔΔΗΕ, Δήμους κ.α., διαπιστώνει ότι όπως είναι λογικό, παντού τίθεται στα απαιτούμενα η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Δηλαδή αν δεν έχεις δηλωθεί προκαταβολικά και μετέωρα ως «αγελάδα» του ΤΣΜΕΔΕ, δε δικαιούσαι να συμμετέχεις. Φυσικά και για να ιδιωτεύσει ένας Μηχανικός, να προσπαθήσει να ενταχθεί στο χώρο δημιουργώντας κάτι δικό του μακριά από το “Greek dream” του Δημοσίου, πρέπει να λάβει την επαγγελματική άδεια.

Η μόνη διαδικασία που φαίνεται λογική είναι η οδός του ΟΑΕΔ, δηλαδή να περιμένει κάποιο voucher ώστε να αποκτήσει μια μικρή εμπειρία και έπειτα να γραφτεί στο ΤΕΕ και το ΤΣΜΕΔΕ. Και εδώ όμως η αναμονή είναι τεράστια, ενώ μετά το όποιο voucher αν είσαι ξανά άνεργος επανέρχεσαι στα διλήμματα των προηγούμενων παραγράφων…

Το όλο θέμα έχει προκύψει από την εποχή που ο φοιτητής Πολυτεχνείου μετά τη λήψη του διπλώματος δεν αντιμετώπιζε ανεργία, κατά συνέπεια δε συνιστούσε πρόβλημα αυτή η σύνδεση. Δεν είχε προβλεφθεί καν κάποια διαδικασία αίτησης διαγραφής μέλους, καθώς δεν ζητούταν ποτέ, σε αντίθεση με την τελευταία 3ετία που το Τ.Ε.Ε. σε όλα τα τμήματα δέχεται αιτήματα παλιών και νέων Μηχανικών που προσπαθούν να απαλλαχτούν από το ΤΣΜΕΔΕ.

Πρέπει να γίνει αποσύνδεση αυτών των δύο διαδικασιών, της εγγραφής στο Τ.Ε.Ε. και της έναρξης εισφορών, τόσο απλό είναι. Εναλλακτικά μπορεί να υιοθετηθεί η πολιτική άλλων ταμείων, που εγγράφουν τους νέους με διαδικασία «προεγγραφής» και χρεώνουν εισφορές μόνο εφόσον υπάρξει έναρξη ελεύθερου επαγγέλματος, ή πρόσληψη. Άλλη επιλογή είναι η ελαχιστοποίηση των εισφορών για ένα εύλογο χρονικό διάστημα από τη λήψη πτυχίου, όπως ισχύει και φορολογικά για νέους επαγγελματίες με μηδενικό τέλος επιτηδεύματος και μειωμένους κάποιους συντελεστές.

Δυστυχώς ελπίδα δεν υπάρχει, καθώς Κράτος και Διοικήσεις έχουν δημιουργήσει ποικιλοτρόπως συνθήκες ασφυξίας ακόμα και σε ταμεία όπως το ΤΣΜΕΔΕ που θεωρούνταν χαρακτηριστικά ως «ευγενή». Η λύση που έχουν είναι αυτή που ακολουθεί συνολικά η Χώρα, το «ό,τι αρπάξει ο κ…. μας»!

Αυτή όμως η πολιτική εισφορών, που ισχύει ως γνωστόν και σε άλλους κλάδους, τσακίζει κάθε πιθανότητα ανάπτυξης. Δεν έρχεται έτσι ανάπτυξη… Αν οι ασκούμενες πολιτικές δε σκύβουν πάνω από τη νέα γενιά με μέγιστη έμφαση στους νέους επιστήμονες και ιδιαίτερα στους αναπτυξιακούς κλάδους των θετικών επιστημών, θα έχουμε πάντα στο σβέρκο έναν Σόιμπλε για να πάθουμε ή –κατά πολλούς- να μην πάθουμε χειρότερα, η ιστορία θα κρίνει…

Πολιτικοί σε βαρύγδουπες δηλώσεις επαναλαμβάνουν ότι δε θέλουν να φύγουμε από την κακιά μάνα Ελλάδα, δηλώνουν απογοητευμένοι που «εξάγουμε μυαλά», θέτουν ως προτεραιότητα της ασκούμενης πολιτικής τα νέα παιδιά, δηλαδή ο Θεός να φυλάει αν δεν την έθεταν!
Καληνύχτα Ελλάδα, ασχολήσου με το Ρωμανό, με τα άτακτα παιδιά σου τα καταφέρνεις πάντα καλύτερα…