Το ταξίδι συνεχίζεται και γράφουμε ακόμα ιστορία

Το παρακάτω άρθρο δεν είναι καμιά κοινωνικοπολιτική ανάλυση για τα τεκταινόμενα των ημερών (είναι και πολλά πανάθεμα τα) την οποία πάω να σας πλασάρω με πλάγιο και πονηρό τρόπο. Όχι δε θα πετάξω κακίες για την «υπέροχη» συγκυβέρνηση (τρομάρα τους). Δεν είναι οι μέρες τέτοιες βλέπετε. Καθώς σε λιγότερες από 48 ώρες (από τη στιγμή που γράφονται αυτές οι αράδες) ο Ολυμπιακός, το καμάρι του Πειραιά, ρίχνεται στη μάχη με τα θηρία του final four της Euroleaugue.

Δεν έχει να φοβηθεί και να ζηλέψει τίποτα! Τα εκατομμύρια και τα μπάτζετ με τα πολλά μηδενικά δεν έπαιξαν ποτέ μπάσκετ, σε αυτό μάλιστα οι Ολυμπιακοί έχουμε λίγο-πολύ προσωπική άποψη(μέρες Γιαννάκη). Ο Ολυμπιακός είναι ήδη νικητής. Έπαιξε καθ’ όλη τη διάρκεια της φετινής σεζόν ελκυστικό στο μάτι μπάσκετ ξεπέρασε το περσινό κακό του εαυτό και ακόμα και εκείνες τις στιγμές που βρέθηκε με τη πλάτη στο τοίχο έβαλε το χέρι βαθιά μέσα στην αθάνατη ψυχή του και παρουσίασε μια συγκινητική εικόνα που μας θύμισε σε όλους μέρες του παρελθόντος . Εκεί που η δύναμη της θέλησης του έκανε τα θηρία του ευρωπαϊκού μπάσκετ να λυγίζουν και να υποκλίνονται μπροστά του . Όχι δεν είμαστε στο 2012 στη Πόλη και δεν είναι προπονητής η μπασκετική ιδιοφυΐα που ακούει στο όνομα Ντούντα.

Πολλοί παίκτες έχουν αποχωρήσει από την ομάδα εκείνης της περιόδου για άλλες πολιτείες μακρινές, κάποιους από αυτούς δε, θα τους συναντήσουμε και ως αντιπάλους , μικρή σημασία έχουν όμως όλα αυτά. Από τη γλυκιά μακρινή ανάμνηση των ημερών της Ρώμης του 1997 (αποτελούν τη πρώτη μου μπασκετική ανάμνηση , ένα σπίτι ολόκληρο να σείεται από τα θεμέλια μέχρι τη κεραία της τηλεόρασης) ,μέχρι τις κατακτήσεις του 2012 και του 2013 , οι καλές και οι κακές μας στιγμές , όπως η χαμένη βολή του Πάσπαλι , οι μεγάλες μας νίκες και οι μεγάλες μας ήττες, έχουν φτιάξει μια ομάδα με ένα ιδιαίτερο μέταλλο και μια φανέλα ποτισμένη όχι τόσο από τον ιδρώτα των παιχτών , αλλά από αναμνήσεις και συναισθήματα τα οποία προκαλούν ρίγη συγκίνησης. Σημασία δεν έχει αν θα είναι ο Σπανούλης , ο Πρίντεζης , ο Μάντζαρης ή ο Λαφαγιέτ αυτός ο οποίος θα βάλει το καθοριστικό-νικητήριο καλάθι.

Σημασία έχει πως για εμάς όλους τους απανταχού Ολυμπιακούς είστε ήδη νικητές αλλά μπορείτε να μας τρελάνετε τελείως φέρνοντάς μας και τη κούπα και βγάζοντας μας από τις γειτονιές του Πειραιά μέχρι το Πέρθ της Αυστραλίας στους δρόμους. Η κούπα σαν κούπα δε λέει πολλά ,ήδη ξέρουμε ποιοι είστε , ήδη ξέρουμε ότι ο Σφαιρόπουλος αποδείχτηκε μεγάλος μάγκας και άριστος χειριστής του διαθέσιμου υλικού. Απλώς θα είναι μια ανταμοιβή του κόπους σας και ακόμα μια χρυσή σελίδα στη ερυθρόλευκη Βίβλο του μπάσκετ.

Τα βίντεο από τη Κωνσταντινούπολη , λίγο-πολύ οι απανταχού οπαδοί του Ολυμπιακού τα έχουμε δεί χιλιάδες φορές, δεν υπάρχει όμως κανένα  που να περιγράφει πιο παραστατικά  τα συναισθήματα της στιγμής από το παρακάτω. Ξέρετε κάποτε ένας αστικός μύθος μίλαγε για μια παρέα παιδιών και έναν νευρικό και αγέλαστο Σέρβο που έγραψαν ιστορία και έκαναν τη Πόλη να πάλλεται μετά από τόσα χρόνια , σε ρυθμούς Ελληνικούς και ερυθρόλευκους.

Σπανούλης, Πρίντεζης , Χαινς ,Μάντζαρης ,Ντόρσει, Λο και Παπανικολάου στο γήπεδο και Λιμνιάτης, Ιωάννου στα δημοσιογραφικά  ήταν οι ήρωες του παραμυθιού που θα διηγούμαστε για χρόνια. Εκεί λοιπόν που το βλέμμα παγώνει και η καρδιά σταματάει.
Κάντε μας και πάλι περήφανους. Γράψτε ιστορία.