Των λογικών τα κεφάλια δεν πονάνε

παμακ
παμακ

«Αγαπητές κι αγαπητοί συνάδελφοι, βρίσκομαι σε ομηρία στο γραφείο μου. Είναι η δεύτερη φορά σε 5 μέρες που συμβαίνει αυτό. Μια ομάδα 50-60 φοιτητών εισβάλλει στο γραφείο μου βιαίως και με κρατά όμηρο, ζητώντας τα πιο παράλογα πράγματα: Από το να μη αποχωρεί κανείς ποτέ από τις Εστίες, μέχρι να τρώνε όλοι, φοιτητές και μη, δωρεάν στη Λέσχη. Και δεν φεύγουν μέχρι να γίνει το δικό τους. Έχω μόλις συγκαλέσει έκτακτη Σύγκλητο (ελπίζω οι Συγκλητικοί να ανταποκριθούν γρήγορα), με μοναδικό θέμα την καταδίκη σε αυτό το φαινόμενο. Δυστυχώς δεν έχω άλλον τρόπο να αμυνθώ, από το να συγκαλέσω τη Σύγκλητο και να δημοσιοποιήσω το πρόβλημα. Από το κατειλημμένο γραφείο μου».

Το παραπάνω κείμενο δεν είναι προϊόν φαντασίας. Το έγραψε Πρύτανης ελληνικού Πανεπιστημίου, ο οποίος ένοιωσε ότι καταπάται η ελευθερία του καθώς ομάδα «φοιτητών» τον είχε εγκλωβίσει το γραφείο του. Ως γνωστόν, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης δε λειτουργούν τηλέφωνα, κάτι που δεν του επέτρεψε να καλέσει την Αστυνομία για να τον απεγκλωβίσει.

Όσοι έχουν πονέσει για τις ιδέες τους, τις κουβαλάνε μια ζωή

Λίγες ώρες μετά, 20 αριστεροί φασίστες επιτέθηκαν σε τέσσερις ανυποψίαστους φοιτητές του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Η Αστυνομία ήρθε και λόγω της σοβαρότητας του περιστατικού, ο Εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη για βαριές σωματικές βλάβες. Για τη βαριά κακοποιημένη νοημοσύνη μας όμως, δε μπορεί να κάνει τίποτα.

Στην Ελλάδα βιώνουμε εδώ και 30 χρόνια κάτι πρωτόγνωρο. Οι μειοψηφίες να θεωρούν πως έχουν το ηθικό δικαίωμα να σπάνε, να καίνε και να χτυπούν όποιον ζητά να εφαρμόζονται οι νόμοι. Αυτό το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, που για χρόνια στοίχειωσε την Ελλάδα και πάνω του έγιναν τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίων των Ελλήνων.Για τα σπασμένα κεφάλια τεσσάρων φοιτητών δε θα γίνουν εκπομπές. Δε θα θυμώσει ο Χατζηνικολάου, ούτε θα γράψει κείμενο ο Πρετεντέρης. Δε θα βρει το θάρρος κανένας πολιτικός να ζητήσει να δημιουργηθούν υπηρεσίες ασφαλείας μέσα στους πλέον πολυσύχναστους χώρους της κοινωνίας, όπου η παραβατικότητα χτυπάει κόκκινο.

Θα δείτε όμως τους Καθηγητές, αυτούς που αρνούνται να καλέσουν την αστυνομία όταν συμβαίνουν περιστατικά βίας εντός των Πανεπιστημίων, να μας κάνουν κηρύγματα ενάντια στο μνημόνιο, τα δικαιώματα του Κουφοντίνα ή τις περικοπές των μισθών τους. Να μας μιλούν για αγώνες και έλλειψη Δημοκρατίας, τη στιγμή που προσκυνούν τους φασίστες με τις κουκούλες.

Έμειναν τα ιδρύματα στους άλλους. Τους χρήσιμους «μπάχαλους». Αυτούς που οι Καθηγητές χρησιμοποιούν…

Οι άνθρωποι όμως που έχουν νιώσει πάνω τους τη βία της Αριστεράς, βγαίνουν στην κοινωνία. Ξέρουν πως οι δήθεν αγανακτήσεις των πολιτικών είναι επιφανειακές. Αν κάποιος ήθελε να σταματήσει όλο αυτό, θα σταματούσε. Γνωρίζει, πως εκφυλίστηκαν οι φοιτητικές παρατάξεις, επειδή δε βρέθηκε ούτε ένας Υπουργός Παιδείας να εφαρμόσει όσα προέβλεπε ο νόμος και να νομοθετήσει για το πως πρέπει να λειτουργούν. Όλοι βολεύονταν από αυτή την κατάσταση της ζούγκλας, την οποία – λόγω της εσωστρέφειας του – πλήρωσε το φοιτητικό κίνημα.Και σήμερα, που η λογική έχει πάει στο περιθώριο και οι παρατάξεις δεν έχουν καμία φωνή, έμειναν τα ιδρύματα στους άλλους. Τους χρήσιμους «μπάχαλους». Αυτούς, που ορισμένοι Καθηγητές χρησιμοποιούν για να διαλύουν εκλογικές διαδικασίες, όταν δεν τους βγαίνουν τα «κουκιά». Ως ρεαλιστής, αποδέχομαι πως οι νέοι που θέλουν να παίξουν με τους κανόνες, είναι πάντα τα εύκολα θύματα.

Το νου σας όμως. Η γενιά που έζησε στο κορμί της την υποκρισία σας, βγαίνει στην κοινωνία. Και όσοι έχουν πονέσει για τις ιδέες τους, τις κουβαλάνε μια ζωή.